Αυτά που θα’ λεγα σε σένα

Σίγουρα ο καθένας έχει το δικό του ορισμό για το τι είναι η ζωή. Κλείνω τα μάτια και με μια βαθιά ανάσα ανοίγω τα μάτια της καρδιάς, αυτά θα έχουν την απάντηση που ψάχνω. Κοιτάω δεξιά και αριστερά να βρω τον ορισμό της ζωής. Περνάνε μπροστά από τα μάτια μου εικόνες,...

26 χρόνων!

Μεγαλύτερος κατά έναν ακόμα χρόνο. Σαν να ήταν εχθές παίζαμε με αδερφό και φίλους στους τσιμεντένιους δρόμους της μικρής μας γειτονιάς. Φίλοι, φίλες, παρέες, τα είχαμε όλα. Άλλες φορές μαλώναμε, άλλες φορές γελούσαμε και άλλες φορές παίζαμε. Τα χρόνια πέρασαν, έγινα...

Ποτέ μη λες αντίο!

Σκαρφάλωσα στην κορυφή του μεγαλύτερου βουνού. Πίστευα πως αν έφτανα λίγο πιο κοντά στον ουρανό, κάποιος, κάτι εκεί έξω ίσως να άκουγε την κραυγή μου. Ίσως να με παρηγορούσε και να με ηρεμούσε. Τον τελευταίο καιρό φόβος και αγωνία κατοίκισαν σε μυαλό και καρδιά....

Ποτέ δεν είσαι μόνος σου!

Άλλο ένα πρωινό, ο ήλιος σκαρφάλωσε στην κορυφή του ουρανού και πήρε τη θέση του. Θα κάνει πάλι απόψε τη δουλειά του. Θα δώσει χρώμα στον κόσμο γύρω μας και θα αναγκάσει το σκοτάδι να κρυφτεί στα παγωμένα - μοναχικά στενά της πόλης. Άλλο ένα πρωινό ανοίγω τα μάτια...

Υπάρχουν φορές που τα βαριά σου βήματα θα σε φέρουν σ’ ένα σταυροδρόμι

  Υπάρχουν φορές που τα βαριά σου βήματα θα σε φέρουν σε ένα σταυροδρόμι. Σταματάς, σηκώνεις το βλέμμα και βλέπεις τρεις δρόμους. Ο πρώτος, είναι ο δρόμος, από τον οποίο ήρθες. Ο δεύτερος, είναι πλατύς και γεμάτος φώτα. Ο τρίτος και ποιο σημαντικός, είναι στενός,...

Ο πόνος, είναι κομμάτι της ζωής!

«Μάλλον πρέπει να απομακρυνθούμε! Είναι επικίνδυνα!» Μου ψιθύρισε το μυαλό. Εγώ δεν απάντησα, έμεινα εκεί να κοιτάζω το χάος κατάματα. «Σε παρακαλώ, πάμε να φύγουμε, φοβάμαι!» Έκλαψε για άλλη μια φορά, μα δεν αντέδρασα καθόλου. Το μυαλό με τα χέρια του, τράβηξε απαλά...

Εφιάλτες

Ξύπνησα και πάλι απόψε. Ο ιδρώτας μου έχει καλύψει όλο το κορμί μου. Οι ανάσες μου μικρές και κοφτές. Προσπαθώ να θυμηθώ τι όνειρο είδα, τι με έκανε να ξυπνήσω έτσι απότομα, όμως καμία τύχη. Τώρα τελευταία οι εφιάλτες έχουν γίνει μόνιμοι κάτοικοι του μυαλού μου,...

Το παραλήρημα ενός αθάνατου – Αντίο

Ημερολόγιο, καταχώρηση: 1, Ημερομηνία: 26-03-2039 Προσπαθώ να σκεφτώ τις σωστές λέξεις που θα δώσουν ζωή και χρώμα στην πρώτη μου καταχώρηση σε αυτό το ημερολόγιο, αλλά μάταια. Ο πατέρας μου αρρώστησε και έφυγε, μέσα στην διαθήκη του μου άφησε πολλά πράγματα, όμως το...

Γράμμα στον παππού

Αγαπητέ μέντορα, Ανταλλάξαμε λέξεις, λόγια, υποσχέσεις. Πολλά από αυτά έμειναν στη σφαίρα της φαντασίας και δεν πρόλαβαν να πάρουν σάρκα και μορφή. Ήθελα τόσα ακόμα να με δεις να πετυχαίνω. Ήθελα να ”πετύχω” και να σταθώ μια μέρα μπροστά σου νικητής. Έδωσες και εσύ...

Κερδίζοντας τη φιλία

Βρήκα μια παλιά φωτογραφία που μου έστειλες. Στη φωτογραφία, ένα βιβλίο με μια παράγραφο τονισμένη. Σε αυτήν την παράγραφο μαζεύτηκαν η ομορφιά του ανθρώπινου μυαλού και η γλυκιά πραγματικότητα και δώσανε την ευκαιρία να γεννηθούν τόσο υπέροχα και μοναδικά...

Αναμνήσεις

Λένε ότι μια εικόνα ισοδυναμεί με χίλιες λέξεις, πόσο δίκαιο έχουν. Πόσο εύκολο θα ήταν να εκφράσω όσα αισθάνομαι αν απλά μπορούσα να σας τα δείξω....

read more