My Bits And Stories |

Μαμά, δεν έφτασα ποτέ!

by georgios.chatzikyriakou@outlook.com | March 4, 2023 | Μικρές ιστορίες | 0 Comments

«Ναι, ρε μαμά, θα σου στείλω μόλις φτάσω. Τι αγχώνεσαι; με το τρένο θα είμαι, τι μπορεί να συμβεί;» Πολλοί το σκέφτηκαν. Κάποιοι το είπαν. Μέσα σε λίγες στιγμές, η σιγουριά του αύριο έγινε κόμπος στο στομάχι. Υπαιτιότητα του κράτους ή μήπως ανθρώπινο λάθος; Δεν έχει...

Εφιάλτες

by georgios.chatzikyriakou@outlook.com | August 14, 2019 | Μικρές ιστορίες | 0 Comments

Ξύπνησα και πάλι απόψε. Ο ιδρώτας μου έχει καλύψει όλο το κορμί μου. Οι ανάσες μου μικρές και κοφτές. Προσπαθώ να θυμηθώ τι όνειρο είδα, τι με έκανε να ξυπνήσω έτσι απότομα, όμως καμία τύχη. Τώρα τελευταία οι εφιάλτες έχουν γίνει μόνιμοι κάτοικοι του μυαλού μου,...

Όραμα και Δημιουργία

by georgios.chatzikyriakou@outlook.com | January 20, 2022 | Μικρές ιστορίες | 0 Comments

Είχα καθίσει στο κρεβάτι μου. Το πιστό και ταλαιπωρημένο μου λάπτοπ, ακουμπούσε πάνω στα πόδια μου. Δούλευε σκληρά γιατί δεν ήθελε να με απογοητεύσει. Κάθε νέα ιδέα για βελτίωση του κώδικα αποτυπωνόταν σε εντολές. Μόλις ένιωθα έτοιμος, με το πάτημα ενός κουμπιού έδινα...

Το ταξίδι μου

by georgios.chatzikyriakou@outlook.com | December 29, 2020 | Μικρές ιστορίες | 0 Comments

Γεροχρόνε, τι μου κρύβεις; Τι όμορφες και άσχημες στιγμές μου φυλάς; Θα βαδίσω αυτόν το δρόμο μοναχός; Θα βρω τον ένα άνθρωπο που όλοι μας αναζητάμε; Μήπως, θα τον βρω και θα τον χάσω μέσα από τα χέρια μου; Γιατί παίζεις με φύλλα κρυμμένα; Εγώ πάντα...

Αιχμάλωτος της καθημερινότητάς μου

by georgios.chatzikyriakou@outlook.com | January 11, 2022 | Μικρές ιστορίες | 0 Comments

-«Καλώς ήρθες! Να ετοιμαστώ για συζήτηση;» Με ρώτησε παιχνιδιάρικα το μυαλό μου. Εγώ χαμογέλασα και έγνεψα καταφατικά. Είναι πάλι μια από αυτές τις μέρες που πνίγομαι μέσα στην ελευθερία που μου έχει δοθεί. -«Κάθισε σε μια καρέκλα.» Με παρακίνησε. Το δωμάτιο σκοτεινό....

Το παραλήρημα ενός αθάνατου – Μου λείπεις

by georgios.chatzikyriakou@outlook.com | March 27, 2019 | Μικρές ιστορίες | 0 Comments

Ημερολόγιο, καταχώρηση: 35915, Ημερομηνία: 26-03-2019 Πολλές φορές πιάνω τον εαυτό μου να χαμογελάει καθώς το γελαστό σου πρόσωπο χαράζεται στις σκέψεις μου. Αναμνήσεις από μια άλλη ζωή, λίγο διαφορετική, γεμάτη μαγεία και ελπίδα. Το βλέμμα σου δάμαζε τον θυμό μου και...

Τέλος χρόνου = τέλος δρόμου

by georgios.chatzikyriakou@outlook.com | October 15, 2019 | Μικρές ιστορίες | 0 Comments

Θύμωσα μαζί σου, μια μικρή παρεξήγηση που σαν αλυσιδωτή αντίδραση πυροδότησε μια σειρά από γεγονότα που τρέφονταν από τον εγωισμό μας. Μανιωδώς καταδιώξαμε τις χαρούμενες αναμνήσεις που κατοικούσαν σε μυαλό και καρδιά, τις θάψαμε ζωντανές. Τόσος χρόνος που περάσαμε...

Η κλεψύδρα του χρόνου!

by georgios.chatzikyriakou@outlook.com | February 12, 2020 | Μικρές ιστορίες | 0 Comments

Μέσα στα αυτιά μου ακούω έναν ήχο, τικ-τακ. Σαν μια σταγόνα που κατάφερε να ξεφύγει από την ταλαιπωρημένη βρύση και χτυπάει με ορμή στο πάτωμα. Από πού έρχεται αυτός ο ήχος; Κοιτάω τριγύρω μου, ψάχνω να βρω την απάντηση μου, μα δεν μπορώ να τη βρω. Τα παρατάω, κάθομαι...

Χρυσή φυλακή

by georgios.chatzikyriakou@outlook.com | February 25, 2020 | Μικρές ιστορίες | 0 Comments

«Σκαρφάλωσα τα βουνά της μοναξιάς, περπάτησα τα μονοπάτια του εγωισμού και τρυπήθηκα από τα αγκάθια της θλίψης!» Φώναξε ο νεαρός στον γέροντα και έκανε μια παύση. Μερικές στιγμές αργότερα και αφού έθεσε τα συναισθήματα του υπό έλεγχο, πήρε μια βαθιά ανάσα και...

Το βάρος του κόσμου

by georgios.chatzikyriakou@outlook.com | December 31, 2019 | Μικρές ιστορίες | 0 Comments

Φοβάσαι το «αύριο», τα «αν» σε τρομοκρατούν και τα «γιατί» δεν βρίσκουν απαντήσεις. Υπάρχουν μέρες που τα σκεπάσματα είναι πολύ βαριά. Άραγε ζύγιζαν τόσο πολύ το βράδυ που έπεσες για ύπνο; Το βάρος που νιώθεις, είναι το «βάρος του κόσμου» και οι ευθύνες που έχουν...