Ποτέ δεν είσαι μόνος σου!

Άλλο ένα πρωινό, ο ήλιος σκαρφάλωσε στην κορυφή του ουρανού και πήρε τη θέση του. Θα κάνει πάλι απόψε τη δουλειά του. Θα δώσει χρώμα στον κόσμο γύρω μας και θα αναγκάσει το σκοτάδι να κρυφτεί στα παγωμένα - μοναχικά στενά της πόλης. Άλλο ένα πρωινό ανοίγω τα μάτια...

Αυτά που θα’ λεγα σε σένα

Σίγουρα ο καθένας έχει το δικό του ορισμό για το τι είναι η ζωή. Κλείνω τα μάτια και με μια βαθιά ανάσα ανοίγω τα μάτια της καρδιάς, αυτά θα έχουν την απάντηση που ψάχνω. Κοιτάω δεξιά και αριστερά να βρω τον ορισμό της ζωής. Περνάνε μπροστά από τα μάτια μου εικόνες,...

Το παραλήρημα ενός αθάνατου – Χρόνος

(Διαβάστε το προηγούμενο μέρος: http://metaximas.org/2019/03/14/%CF%84%CE%BF-%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%B1%CE%BB%CE%AE%CF%81%CE%B7%CE%BC%CE%B1-%CE%B5%CE%BD%CF%8C%CF%82-%CE%B1%CE%B8%CE%AC%CE%BD%CE%B1%CF%84%CE%BF%CF%85-%CE%B5%CE%BB%CF%80%CE%AF%CE%B4%CE%B1/)   ...

Όραμα και Δημιουργία

Είχα καθίσει στο κρεβάτι μου. Το πιστό και ταλαιπωρημένο μου λάπτοπ, ακουμπούσε πάνω στα πόδια μου. Δούλευε σκληρά γιατί δεν ήθελε να με απογοητεύσει. Κάθε νέα ιδέα για βελτίωση του κώδικα αποτυπωνόταν σε εντολές. Μόλις ένιωθα έτοιμος, με το πάτημα ενός κουμπιού έδινα...

Τέλος χρόνου = τέλος δρόμου

Θύμωσα μαζί σου, μια μικρή παρεξήγηση που σαν αλυσιδωτή αντίδραση πυροδότησε μια σειρά από γεγονότα που τρέφονταν από τον εγωισμό μας. Μανιωδώς καταδιώξαμε τις χαρούμενες αναμνήσεις που κατοικούσαν σε μυαλό και καρδιά, τις θάψαμε ζωντανές. Τόσος χρόνος που περάσαμε...

Το παραλήρημα ενός αθάνατου – Μου λείπεις

Ημερολόγιο, καταχώρηση: 35915, Ημερομηνία: 26-03-2019 Πολλές φορές πιάνω τον εαυτό μου να χαμογελάει καθώς το γελαστό σου πρόσωπο χαράζεται στις σκέψεις μου. Αναμνήσεις από μια άλλη ζωή, λίγο διαφορετική, γεμάτη μαγεία και ελπίδα. Το βλέμμα σου δάμαζε τον θυμό μου και...

Μια στιγμή

Πώς γίναμε δυο ξένοι; Ποιος πέταξε την πρώτη πέτρα στο γυαλί της ευτυχίας μας; Η αλήθεια είναι πως δε θυμάμαι πλέον, πέρασε καιρός. Έχω ξεχάσει πώς ήσουν όταν σε γνώρισα. Μα ακόμα χειρότερα, έχω ξεχάσει ποιος ήμουν πριν σε γνωρίσω. Δώσαμε υποσχέσεις, γελάσαμε και...

Αναμνήσεις

Σήμερα άνοιξα το κινητό μου και μπήκα στο άλμπουμ φωτογραφιών. Δε θα πιστέψεις τον αριθμό των συναισθημάτων που πρόλαβα να βιώσω μέσα σε λίγες μόνο στιγμές. Βλέπεις, όπως το μυαλό, έτσι και το κινητό φυλάει μέσα του αναμνήσεις. Όταν γεννιόμαστε μας χαρίζεται ένα...

Ποτέ μη λες αντίο!

Σκαρφάλωσα στην κορυφή του μεγαλύτερου βουνού. Πίστευα πως αν έφτανα λίγο πιο κοντά στον ουρανό, κάποιος, κάτι εκεί έξω ίσως να άκουγε την κραυγή μου. Ίσως να με παρηγορούσε και να με ηρεμούσε. Τον τελευταίο καιρό φόβος και αγωνία κατοίκισαν σε μυαλό και καρδιά....

Γράμμα στον παππού

Αγαπητέ μέντορα, Ανταλλάξαμε λέξεις, λόγια, υποσχέσεις. Πολλά από αυτά έμειναν στη σφαίρα της φαντασίας και δεν πρόλαβαν να πάρουν σάρκα και μορφή. Ήθελα τόσα ακόμα να με δεις να πετυχαίνω. Ήθελα να ”πετύχω” και να σταθώ μια μέρα μπροστά σου νικητής. Έδωσες και εσύ...
Ο καμβάς μου

Ο καμβάς μου

Πόσο θα ήθελα να ζω σε έναν άλλο κόσμο... Έναν κόσμο δίκαιο, που οι κόποι σου ανταμείβονται. Που το ευτυχισμένο τέλος είναι ο κανόνας και όχι η...

read more
Κομμάτια

Κομμάτια

Νόμιζα πως αν γνώριζα ποια κομμάτια λείπουν από τους ανθρώπους, η ζωή θα ήταν εύκολη. Θα ήξερα πώς να βοηθήσω. Θα βοηθούσα τους ανθρώπους να βρουν...

read more
Μια στιγμή

Μια στιγμή

Πώς γίναμε δυο ξένοι; Ποιος πέταξε την πρώτη πέτρα στο γυαλί της ευτυχίας μας; Η αλήθεια είναι πως δε θυμάμαι πλέον, πέρασε καιρός. Έχω ξεχάσει πώς...

read more
Το ταξίδι μου

Το ταξίδι μου

    Γεροχρόνε, τι μου κρύβεις; Τι όμορφες και άσχημες στιγμές μου φυλάς; Θα βαδίσω αυτόν το δρόμο μοναχός; Θα βρω τον ένα άνθρωπο που όλοι...

read more