My Bits And Stories |

Μαμά, δεν έφτασα ποτέ!

by georgios.chatzikyriakou@outlook.com | March 4, 2023 | Μικρές ιστορίες | 0 Comments

«Ναι, ρε μαμά, θα σου στείλω μόλις φτάσω. Τι αγχώνεσαι; με το τρένο θα είμαι, τι μπορεί να συμβεί;» Πολλοί το σκέφτηκαν. Κάποιοι το είπαν. Μέσα σε λίγες στιγμές, η σιγουριά του αύριο έγινε κόμπος στο στομάχι. Υπαιτιότητα του κράτους ή μήπως ανθρώπινο λάθος; Δεν έχει...

Όραμα και Δημιουργία

by georgios.chatzikyriakou@outlook.com | January 20, 2022 | Μικρές ιστορίες | 0 Comments

Είχα καθίσει στο κρεβάτι μου. Το πιστό και ταλαιπωρημένο μου λάπτοπ, ακουμπούσε πάνω στα πόδια μου. Δούλευε σκληρά γιατί δεν ήθελε να με απογοητεύσει. Κάθε νέα ιδέα για βελτίωση του κώδικα αποτυπωνόταν σε εντολές. Μόλις ένιωθα έτοιμος, με το πάτημα ενός κουμπιού έδινα...

Οι λέξεις πονάνε σαν μαχαίρι στην καρδιά

by georgios.chatzikyriakou@outlook.com | December 3, 2019 | Μικρές ιστορίες | 0 Comments

Πόσες φορές θέλησα να φωνάξω «σκάσε»; Πόσες φορές ήμουν έτοιμος να ανοίξω το στόμα μου και να αφήσω λέξεις όπως «Τρελή, ηλίθια, εγωίστρια» να δραπετεύσουν; Πόσες φορές τα μάτια μου είπαν «τέρμα ως εδώ, τα παρατάω, μα τα χείλια μου έμεινα σφραγισμένα»; Σήμερα σηκώνω τη...

Ποτέ δεν είσαι μόνος σου!

by georgios.chatzikyriakou@outlook.com | October 1, 2019 | Μικρές ιστορίες | 0 Comments

Άλλο ένα πρωινό, ο ήλιος σκαρφάλωσε στην κορυφή του ουρανού και πήρε τη θέση του. Θα κάνει πάλι απόψε τη δουλειά του. Θα δώσει χρώμα στον κόσμο γύρω μας και θα αναγκάσει το σκοτάδι να κρυφτεί στα παγωμένα - μοναχικά στενά της πόλης. Άλλο ένα πρωινό ανοίγω τα μάτια...

Χρυσή φυλακή

by georgios.chatzikyriakou@outlook.com | February 25, 2020 | Μικρές ιστορίες | 0 Comments

«Σκαρφάλωσα τα βουνά της μοναξιάς, περπάτησα τα μονοπάτια του εγωισμού και τρυπήθηκα από τα αγκάθια της θλίψης!» Φώναξε ο νεαρός στον γέροντα και έκανε μια παύση. Μερικές στιγμές αργότερα και αφού έθεσε τα συναισθήματα του υπό έλεγχο, πήρε μια βαθιά ανάσα και...

Το παραλήρημα ενός αθάνατου – Αντίο

by georgios.chatzikyriakou@outlook.com | April 2, 2019 | Μικρές ιστορίες | 0 Comments

Ημερολόγιο, καταχώρηση: 1, Ημερομηνία: 26-03-2039 Προσπαθώ να σκεφτώ τις σωστές λέξεις που θα δώσουν ζωή και χρώμα στην πρώτη μου καταχώρηση σε αυτό το ημερολόγιο, αλλά μάταια. Ο πατέρας μου αρρώστησε και έφυγε, μέσα στην διαθήκη του μου άφησε πολλά πράγματα, όμως το...

Άρνηση

by georgios.chatzikyriakou@outlook.com | April 17, 2019 | Μικρές ιστορίες | 0 Comments

Ξημέρωσε πάλι απόψε, ο ήλιος το ίδιο λαμπερός με εχθές, πως να μην χαμογελάσω; Θα σηκωθώ, θα ντυθώ και σιγά-σιγά θα ξεκινήσω να καθαρίζω το σπίτι. Το σπίτι μας, αυτό στο οποίο ζήσαμε τόσες ωραίες στιγμές τα τελευταία σαράντα χρόνια. Να εδώ σε αυτό το μικρό πέτρινο...

Κερδίζοντας τη φιλία

by georgios.chatzikyriakou@outlook.com | November 19, 2019 | Μικρές ιστορίες | 0 Comments

Βρήκα μια παλιά φωτογραφία που μου έστειλες. Στη φωτογραφία, ένα βιβλίο με μια παράγραφο τονισμένη. Σε αυτήν την παράγραφο μαζεύτηκαν η ομορφιά του ανθρώπινου μυαλού και η γλυκιά πραγματικότητα και δώσανε την ευκαιρία να γεννηθούν τόσο υπέροχα και μοναδικά...

Το παραλήρημα ενός αθάνατου: Φεγγάρι

by georgios.chatzikyriakou@outlook.com | March 24, 2020 | Μικρές ιστορίες | 0 Comments

Το φεγγάρι σκαρφάλωσε στον ουρανό για άλλη μια φορά. Διεκδίκησε τη θέση που δικαιωματικά του αξίζει. Για λίγες ώρες μονάχα, θα γινόταν μάρτυρας σε όσα κάλυπτε το μαύρο πέπλο του. «Πως είναι;» Η γνώριμη φωνή του κάποτε αθάνατου κύριου Πάκετ, έφτασε στα αφτιά του...

Αναμνήσεις

by georgios.chatzikyriakou@outlook.com | October 22, 2019 | Μικρές ιστορίες | 0 Comments

Σήμερα άνοιξα το κινητό μου και μπήκα στο άλμπουμ φωτογραφιών. Δε θα πιστέψεις τον αριθμό των συναισθημάτων που πρόλαβα να βιώσω μέσα σε λίγες μόνο στιγμές. Βλέπεις, όπως το μυαλό, έτσι και το κινητό φυλάει μέσα του αναμνήσεις. Όταν γεννιόμαστε μας χαρίζεται ένα...